NEOS ONTVING FOLKY TOWERS

Op 21 en 22 maart organiseerde NEOS Kluisbergen een optreden van Folky Towers ter gelegenheid van hun 25-jarig bestaan. Twee stampvolle zalen bewezen dat deze mannen nog niets van hun populariteit hebben ingeboet. Het zou een concert worden in samenwerking met De Startnootjes, het kinderkoor van de Gemeenteschool van Kluisbergen.

Het totaalbeeld van het podium was verrassend en contradictorisch . Vooraan zes (en nu probeer ik beleefd te blijven…)  rijpe heren met daarachter een uitbundige bende dynamische jeugd. Maar de synergie tussen die beide leeftijdswerelden was betoverend. Ze brachten samen zes nummers die zorgden voor een explosie van muzikaal genot! Een mooi voorbeeld van hoe men de jeugd warm maakt voor kunst en cultuur. De dirigente Daphné Vercoutere heeft opnieuw uitstekend voorbereidend werk geleverd, al kan ik mij voorstellen dat het soms bloed, zweet en tranen kost om al dat enthousiaste geweld in bedwang te houden…

Folky Towers anderzijds hebben nog niets van hun pluimen verloren. Zes getalenteerde muzikanten brachten, met een grote diversiteit van instrumenten, een programma van overwegend Ierse folksongs. Van erg ingetogen nummers tot liedjes die het publiek luidkeels deden meezingen. Wat de ene dan ook met meer toonvastheid deed dan de andere… Tussen de nummers door vertelde Filip enkele interessante  wetenswaardigheden om de inhoud van de liedjesteksten te verklaren. Zo werd, in de talrijke zeemansliederen, duidelijk dat er de voorbije eeuwen nogal wat werd afgevaren vanuit de Britse eilanden. De redenen waren erg uiteenlopend : emigratie, handel, oorlog… De Ieren en de Schotten waren blijkbaar niet verlegen om een conflictje meer of minder. Ze voerden wel, bij voorkeur, oorlog op een ander zijn grondgebied (vandaar het uitvaren). Het deed mij denken aan een wortelkleurige, opgeblazen kikker uit Amerika die ook graag, in alle continenten, wil gaan bombarderen en schieten, terwijl hijzelf niet kan verdragen dat er eens op zijn kleine linkerteen wordt getrapt…. Maar we dwalen af…

De muziek was alvast de grote winnaar tijdens die twee dagen. Het was, in ieder geval, opvallend hoe vlug en dynamisch de door artrose aangetaste vingers, van de ouder wordende mannen, nog zijn. De toetsen en snaren werden nog altijd met heel veel precisie gestreeld. En dat is, volgens de reumatische grijsaard die dit artikel schrijft, al een hele prestatie. Kwatongen beweren dat dit het laatste optreden van Folky Towers was. Ze hebben, in ieder geval, bewezen dat stoppen nog helemaal niet nodig is! Het enthousiasme van het publiek, op het einde van het concert, benadrukte dat.

Vermeldenswaardig is ook dat beide optredens een samenwerking was door verschillende verenigingen. Enerzijds het koor en de muzikanten en anderzijds NEOS (die het gebeuren organiseerde) en de toneelvereniging Tegen Wind en Stroom die de bar in een Ierse pub had omgetoverd en met heel veel enthousiasme Guinness en andere Ierse of minder Ierse dranken schonk. Wat bewijst dat solidariteit nog bestaat in deze wereld. Dit in tegenspraak met de wortelkleurige, opgeblazen kikker uit Amerika die alleen maar aan zichzelf denkt…