Niet écht en niet voor zichzelf maar wel aan een info namiddag voor haar leden over “Euthanasie”.
En daarvoor werd professor Wim Distelmans uitgenodigd voor een lezing.
Zaal Harmonie Lommel, Frans Van Hamstraat Lommel, dinsdagmiddag 18 november.
Dokter Distelmans voorstellen is overbodig want iedereen in ons land kent hem als dé kankerspecialist en specialist palliatieve geneeskunde.
Professor aan de VUB en tewerkgesteld in het UZ te Brussel wijdde hij zijn leven aan het bespreekbaar maken van een waardig levenseinde met al zijn opmerkelijke initiatieven waar vooral het oprichten van “LEIF” de aandacht trekt.
“Leif” staat voor LevensEinde Informatief Forum.
Hiermee tracht Dr.Distelmans de prangende vragen over bijvoorbeeld “Euthanasie” en “Palliatieve Sedatie” te verduidelijken. Dit doet hij door het schrijven van diverse boeken over deze onderwerpen (als vervangmiddel voor slaappillen, zo gekscheert hijzelf), door het geven van lezingen zoals deze namiddag, door het opleiden van “Leif”specialisten in alle geledingen van de wereld van gezondheidsdiensten, door het uitgeven van de folder over de “Wilsverklaringen” waarvan er inmiddels al een miljoen verspreid zijn. (onder andere te verkrijgen in het “huis van de mens” te Lommel)
Bijzonder was de aandacht voor het verschil tussen “Euthanasie” en “Palliatieve Sedatie”.
Kort door de bocht is “Euthanasie” een levenseinde door een dokter op uitdrukkelijk verzoek van de patiënt en “Palliatieve Sedatie” is een levensbeëindiging zonder voorafgaandelijk verzoek. 
Wat België bovendien erg uitzonderlijk maakt wat betreft “Euthanasie” (de wet die ook tien andere landen in de wereld hebben) is dat ons land drie wetten hebben over deze context: de wet van de patiëntenrechten, de wet op de palliatieve zorgen en tenslotte de wet “Euthanasie”.
Maar hier is weinig over geweten en daarom ijvert Dokter Distelmans tegen deze, wat hij noemt, “collectieve onwetendheid”!
Tot slot de 4 voorwaarden voor het verkrijgen van “Euthanasie”:
-de wilsbekwaamheid
-het vrijwillig vragen, het herhaald vragen en het duurzaam vragen naar “Euthanasie”
-het hebben van een ernstig en ongeneeslijke aandoening door ziekte of ongeval
-het ondraaglijke lijden.
Geheugensteuntjes voor de aanwezigen zijn: het maatschappelijk debat, de  therapeutische hardnekkigheid, het hebben van medische spitstechnologie, de collectieve onwetendheid, Leif, de voorwaarden voor Euthanasie, negatieve wilsverklaringen, wilsbeschikkingen,…
Hiermee kunnen de bijna honderd aanwezigen zelf het verloop van de lezing reconstrueren. Professor Distelmans was duidelijk en geanimeerd in zijn betoog,
waarvoor de aanwezigen hem met een luid applaus bedankten.
De koffie en de koeken waren verrukkelijk, zoals we van Neos Lommel gewend zijn.

Zjiet Hanegreefs