"Ik moet leren oud te worden met een jong hart"

Lees hier het gedicht van de 95-jarige Jolande Bourgois, (ex-bestuurs)lid bij Neos Lauwe.

Oud worden wil iedereen, maar oud zijn … Dat is een ander paar mouwen. Gelukkig laat de 95-jarige Jolande Bourgois, (ex-bestuurs)lid bij Neos Lauwe, zien hoe je met een jong hart door het leven kan blijven gaan. Zij schreef voor de Poëzieweek een prachtig gedicht waarin ze vraagt om geduld en aandacht voor senioren.

Mijn benen willen niet meer mee, mijn handen beven,
heb geduld met mij, jullie wereld is zo snel.
Mijn oren zijn verzwakt en doof van het lawaai,
spreek niet te zacht als je met me praat.
Mijn ogen zijn niet meer helder, ik zie niet alles meer.
Wees niet boos als ik mors of ergens iets omvergooi.
Jullie gebruiken zo'n moeilijke woorden, die ik niet altijd begrijp.
In mijn geheugen zit de mot, morgen ben ik vergeten wat ik
vandaag beloofde, en neem het me niet kwalijk dat ik over
vroeger praat...
Het doet me deugd als je vriendelijk bent, even tijd voor me maakt,
daar ben ik erg gevoelig voor.
Sluit me niet uit, laat voelen dat ik je niet tot last ben.
Ik leef nog graag, ik moet leren oud te worden met een jong hart.

Daarnaast vertelt ze over wat verbondenheid bij Neos voor haar betekent: “Toen mijn man was overleden, vroeg Neos Lauwe mij om lid te worden. Dat heeft me enorm geholpen. Ik kan oudere mensen alleen maar aanraden om in een vereniging te stappen.”

Bij Neos vzw brengen we ondernemende senioren zoals Jolande samen, omdat oud zijn ertoe doet. Het gaat niet om het getal op de teller, maar om de momenten van verbondenheid, plezier en betekenis. Zeg samen met ons ‘FOERT, ik ben oud, en dan?’ en wees trots op wie je bent!

Meer weten over onze 'FOERT'-campagne? Klik hier.