s. Verslag voordracht "Spoken, hekserij en bijgeloof" door Katrien Ryserhove

 Verslag van de lezing  over “Spoken, hekserij en bijgeloof” door Katrien Ryserhove

In spoken en heksen geloven we allang niet meer want de mens is vandaag rationeler dan ooit. Niettemin zijn het geluksgetal 7 of ongeluksgetal 13, spiegels breken, onder een ladder door lopen, zwarte katten ontmoeten, een hoefijzer, konijnenpoot of klavertjevier als geluksbrenger gebruiken, vingers kruisen en een wens doen bij een vallende ster vormen van bijgeloof die nog steeds leven. Allemaal irrationeel natuurlijk, maar toch is het nog altijd  wijdverbreid in de samenleving aanwezig en veel mensen geloven er nog in. Het bestuur nodigde een geboren vertelster uit die op een ludieke manier met ons de geschiedenis indook over deze bijgelovige praktijken. Katrien Ryserhove gaf in een vroeger leven les, maar werkt nu al een hele tijd als schrijfster en actrice. Ook heeft ze een eigen uitgeverij en productiehuis. Ze publiceerde vier politieromans over de Gentse flikken, een psychologisch verhaal en twee boeken over waar gebeurde moordzaken waarvan één werd verfilmd. Daarnaast verzorgt ze vaak voordrachten over uiteenlopende onderwerpen. Ze heeft alvast een licht satirische kijk op het leven. Maar liefst 51 leden kwamen hun bijgeloof testen en werden vooraf verwend met een egeltje en koffie. Iedereen vond de zaal thematisch decoratief aangekleed. Door de spreekster zelf beleefde griezelverhalen met een geheimzinnige en onverklaarbare afloop hebben haar interesse in deze mysterieuze materie opgewekt. Op het einde van haar betoog gaf ze toe dat voor elk voorval er wel degelijk een wetenschappelijke uitleg was. Volksgeloof heeft in alle tijden en alle culturen bestaan want men zocht voor alles zondebokken. De vele bijgelovige praktijken zijn vaak ontstaan uit heidense Germaanse gebruiken aangevuld met volksdevotie. De causeur gaf aan de hand van verschillende voorbeelden duiding over merkwaardige gewoontes die we dikwijls nog onbewust toepassen. We kregen mysterieuze verhalen te horen, gebeurtenissen die op diverse locaties en op verschillende momenten in de geschiedenis zich hebben voorgedaan. Daarbij legde ze een link tussen historische rituelen, het ontstaan van het westers bijgeloof en het katholieke geloof. Ook hulpmiddelen bij ziekte, liefdesperikelen en andere kwalen kwamen aan bod. Katrien betrok haar publiek constant actief bij het gebeuren. Op sommige ogenblikken kon je zelfs een muisje horen lopen. Tijdens de pauze legde ze tarotkaarten voor een paar leden om hun toekomst te voorspellen. Ze gaf ook aan dat via de hand en de stand van de vingers je zogezegd de levensloop van een persoon kan bepalen. Op die manier liet ze verstaan hoe gemakkelijk het is om mensen mee te nemen in bijgeloof. Tenslotte waarschuwde ze de toehoorders voor malafide personen die grof geld trachten te verdienen op de rug van mensen met problemen die radeloos zijn en hun toevlucht nemen tot waarzegsters, kaart- en handlezers. Alle leden gingen goedgemutst naar huis onder de indruk van de vermakelijke onrealistische verhalen.

Christine Vandekerckhove, verslaggever, en René Schoenmaekers, clubfotograaf