In de wintermaanden ligt onze competitie stil ; de ballen worden opgeborgen en de spelers gaan in afzondering. Rond feb-maart hoort men echter reeds de roep naar het plein.

“Wanneer beginnen we” vraagt de ene ; “Mijn ballen zijn al gepoetst” zegt een andere.

Iedereen voelt het : de vingers kriebelen.

Dan : de eerste speeldag : een paar nieuwe gezichten, sommigen hebben toch maar nieuwe ballen gekocht ; anderen hebben ze beschilderd. We zijn vertrokken !

Monique die de motor is van ons team, int zorgvuldig de bijdragen en houdt deze bij in een welriekende chocoladedoos. Ze is tevens een geoefend speler – ze schiet niet slecht en houdt ook de regels bij (alhoewel reeds buiten jaren) en hoe daarmee om te gaan.

Ja, de spelregels moeten nog eens ingeöefend worden, want sommigen trekken er zich niets van aan.

Op plein 3 hangen er geen bordjes en moet een schriftje ingevuld worden – niet zo simpel…

Wie het zich aantrekt, krijgt commentaar en wat gebrom, maar …wie doet beter ?

Het drankje tussendoor en nadien zijn even belangrijk als het spel zelf; Tot de volgende .

Ja, één van de speeldagen nadien was er geen volk te zien ; nochtans goed weer, maar de Floraliën trokken meer bezoekers ; toch twee moedigen die het een paar spelletjes vol hielden.

Ondertussen telden we spijtig genoeg ook twee ongevallen, weliswaar buiten het plein, maar we werden er stil van…Gelukkig viel alles in de goede plooi.

Ook als het weer wat dubbelzinnig is, komen de échte spelers erdoor. Het kan gebeuren dat we dan maar één spelletje kunnen doen; dat was de aanleiding om de helft van de inzet terug te vragen. Het werd de namiddag van de “één euro” . Veel plezier gehad.

We spelen met maten en gewichten.

De maten worden niet gekozen, maar getrokken, eigenlijk uitgeloot. Het geluk zit dus ook in het krijgen van goede maten. Vermits we gemengd spelen, kan het voorkomen dat één man met vijf vrouwen speelt (waarvan er twee zijn maten zijn) Van hem wordt verwacht zijn

normaal spel te ontwikkelen.

We spelen ook met gewichten ; naar het schijnt zijn die niet altijd even zwaar.

Er zijn zwaar- en lichtgewichten. De meesten onder ons -reeds oud en stram zijnde – trekken de ballen op met een koordje en magneetje.

Een probleem blijft het herkennen van de ballen ; ze zijn meestal getekend, maar niet duidelijk.

Door te spelen met wisselende partners kan men onmogelijk alle speelballen leren kennen, wat soms tot verwarring en discussie kan leiden.

De scheiding der sexen.

Na het spelen, komt een andere ontspanning ; in de cafetaria of op het terras ; daar worden soms heftige discussies gevoerd en straffe uitspraken gedaan.

Stilaan groeide daarbij een scheiding tussen mannen en vrouwen. Het is logisch, want de gespreksonderwerpen zijn geheel verschillend en ook het drankverbruik.

Ik merkte wel : er waren vrouwen die hun man graag naast zich hadden en..er waren er andere. Zodoende ontstond de scheiding. (weliswaar tijdelijk) Mede in de hand gewerkt door uitspraken als “Mannen zijn een noodzakelijk kwaad” en “Alle vrouwen aan de macht”

Toch komen we bizonder goed overeen en kunnen niet nalaten om regelmatig vredesboodschappen uit te wisselen.

Over vrouwen nog dit : (in het algemeen)

Er zijn vrouwen die u ’s avonds onder tafel praten, maar stilvallen in bed.

Er zijn ook vrouwen die ’s avonds stilvallen aan tafel, maar u aan de praat houden in bed.

Denk daar maar eens over na...