Bezoek aan het Silex-museum

Steenkapper Garcet ontpopte zich tijdens de jaren ‘30 tot vredesapostel en kocht na de oorlog een oude vuursteengroeve om na zijn werkuren zonder een frank subsidie een vredesmonument te bouwen. Het lijkt een vergeten rekwisiet uit fantasiereeks Game of Thrones, de vuurstenen toren met mythische figuren die waken over de grazende koeien in het Jekerdal. Door een cirkel van stenen die op 3,33 meter van mekaar zijn geplaatst, bereik je de monumentale trap van vier keer zeven treden die naar de zeven verdiepingen tellende toren leidt. De trap is afgeboord met grillige silexstenen: “Getuigen van het leven uit alle tijden. Schrijf er niets op en neem ze niet mee”, staat op een bord. Harde winters hebben de trap al doen verweren. De toren zelf, die klaar moest zijn in het voor Garcet magische jaar 1964, oogt nog robuust, maar heeft zijn beste tijd gehad. Er hangt een muffe geur, de inrichting uit begin jaren ’60 met balatum op de vloer is afgeleefd.

Symboliek troef in de pronkzaal der Cherubijnen, de mythische wachters uit de tempel van Jeruzalem: leeuw, stier, adelaar en sfinx. Deze tonnenzware figuren balanceren ook bovenop de vier hoeken van de toren.

De toren was voor Garcet een schreeuw voor vrede. De naam verwijst naar het bijbelse verhaal van Samuël met zijn hulpsteen Eben-Haëzer.

Zoon Marc Garcet - in de jaren ’50 de eerste gewetensbezwaarde van het land - baat de toren uit. Op zijn Belgisch, met een inschrijfboekje en een tombolabiljet als ticket.